BiH – Austrija – Južna Amerika

 

STUDIRAJeu: Ti si jedna od mnogih studenata koji su otišli iz BiH da studiraju u Beču. Zbog čega si izabrala Beč?

Majda Kovačević: Shodno mom tadašnjem cilju da studiram u jednoj od država njemačkog govornog prostora, imala sam za izbor Njemačku, Austriju ili Švicarsku. Univerzitet u Beču, kao i sam grad, su bili za mene primamljivi dijelom iz znatiželje, a dijelom radi blizine Sloveniji. Međutim, danas mislim da je presudan faktor bio taj što Univerzitet Beč u kontekstu bosanskohercegovačke kulture, na osnovu historijskih činjenica koje svjedoče o tome, važi kao prestižan univerzitet.

STeu: Koje se mogućnosti nude za bh. studente u Austriji?

MK: Uzmemo li kao mjeru studente iz zemalja Evropske unije, ustanovit ćemo da su studenti tzv. trećih zemalja, u koje spada i BiH, na osnovu državljanstva zakonom veoma ograničeni. Ograničenje o kojem je riječ se manifestira u najvažnijim sferama studentskog života u Austriji: pravo na rad, stipendiranje i učestvovanje pri raznim mobilnim programima. Birokratski putevi su često veoma zamorni. Međutim, mnogobrojni primjeri svjedoče o tome da restrikcije o kojima je riječ ne spriječavaju naše studente na putu k uspjehu, koji jeste otežan, ali nikako nemoguć.

STeu: Tokom prethodne akademske godine bila si jedna od stipendistica Herder Stipendium-a za studente istočne i južne Evrope. Možeš li nam reći nešto više o dotičnoj stipendiji?

MK: Sve stipendije, nagrade i institucije na evropskoj razini koje nose ime Herder, pozivaju se na ideologiju poznatog njemačkog filozofa Johanna Gottfrieda Herdera, koja je primarno imala za cilj uspostavljanje i njegovanje odnosa zapadne i jugoistočne Evrope. Ti odnosi su naravno raznolike prirode. Fondacija Alfred Toepfer Stiftung F.V.S. iz Hamburga jeste jedna od poznatijih fondacija Evrope, koja svake akademske godine raspisuje na Univerzitetu Beču i mnogim drugim univerzitetima Evrope ograničen broj Herder stipendija, a raspisivanje konkursa se odnosi na student koji se nalaze u završnoj fazi studija (prvenstveno odsjeka humanističkih nauka). Uslovi za dobivanje ove stipendije su magistarski ili doktorski rad, koji se svojom temom uklapa u koncept navedene ideologije, zatim uspjeh tokom studija i starosna dob kandidata. Dobitnici Herder stipendije bivaju finansirani tokom magistarskog rada ili doktorata godinu dana. Pruža im se mogućnost učestvovanja na seminarima u Njemačkoj, uspostavljanja kontakata sa raznim utjecajnim osobama iz date oblasti kojoj student pripada.

STeu: Reci nam zašto se trenutno nalaziš u Južnoj Americi, tačnije u glavnom gradu Čilea, Santiago de Chile?

MK: Učestvujem u jednom mobilnom programu pod nazivom „Praksa u inostrantstvu”, koji je bio raspisan na mom odsjeku, a iniciran je od strane austrijskog Ministarstva za nauku i istraživanje. Program se odnosi na studente Odjseka njemačke filologije u posljednjoj fazi studija koji žele steći iskustvo u inostranstvu. Ja sam konkurisala i izabrala mjesto na Univerzitetu U.M.C.E. (Universidad Metropolitana de Ciencias de la Educación) u Čileu. Od svih mogućih programa rijetki su oni koji i finansijski podržavaju prakse u Latinskoj Americi. Shvatila sam to kao rijetku priliku i to je bio jedan od ključnih razloga zašto sam izabrala Čile.

STeu: Poznaješ li druge studente iz BiH koji se nalaze u zemljama Južne Amerike?

MK: Za sada ne poznajem nijednog Bosanca i Hercegovca. Također mi nije poznato da li i koliko se građana bosanskohercegovačkog porijekla nalazi u Čileu.

STeu: Po čemu se razlikuje život u Južnoj Americi od života u Evropi?

MK: Razlike između evropske i latinoameričke kulture su velike i raznolike. Prema mom zapažanju se razlika najviše vidi u međuljudskim odnosima: većina Čileanaca su sa svojim poznanicima veoma prisni i gotovo da ne poznaju pojam distanciranosti. Ne persiraju jedni druge, a za pozdrav su uobičajeni poljupci u obraz, neovisno od spola, starosne dobi ili – ne tako rijetko postojećeg – socijalnog staleža kojem pripadaju. Zanimljivo je također da obećanja ili dogovore često shvataju samo kao akt izražavanja lijepog i simpatičnog ophođenja sa drugom osobom, bez ikakve dužnosti držanja za riječ.

STeu: Kakvi su ti planovi za budućnost? Ostaješ li u Čileu, vraćaš li se u Austriju ili ipak u BiH?

MK: Moje djelovanje u Čileu za mene predstavlja praksu, sa ciljem da obogatim svoje lično i radno iskustvo. Ona traje tri mjeseca, tako da se u junu planiram vratiti nazad u Beč. U Beču i Sloveniji postoje opcije za zaposlenje, kao i rad na doktoratu. Sama priroda mog studija mi omogućava da radim u zemljama njemačkog govornog područja, kao i u svim onim državama svijeta u kojima postoji zainteresiranost i potreba za učenjem njemačkog jezika, tako da nisam prostorno ograničena.

STeu: Želiš li nešto poručiti bh. studentima koji razmišljaju o studiju u Austriji ili uopće o odlasku u inostranstvo?

MK: Svima onima kojima se nudi prilika da studiraju izvan granica svoje domovine, mogu samo da kažem da iskoriste tu priliku i zatim ustraju u tome. Naime, činjenica jeste da je sam termin tuđina negativno konotirana riječ u našoj kulturi, ali ne treba gubiti iz vida i prednosti koje ona nudi: studij u inostranstvu nosi sa sobom obogaćenje, kako čovjekovog iskustva, tako i njegove ličnosti. Nigdje čovjek ne reflektira više o sebi i svom kulturnom krugu kojem pripada, kao kada se nalazi u tuđini i kada je u situaciji da permanentno kontrastira tuđe sa sopstvenim.

© STUDIRAJeu. Sva prava zadržana. Zabranjeno preuzimanje sadržaja bez dozvole administratora: admin@studiraj.eu
error

Da stalno budete u toku, lajkujte našu FB stranicu